و شاه عالم‌پناه به تبريز آمده بر تخت سلطنت قرار يافت ، و وزارت به ميرزا شاه حسين اصفهانى كه در آن وقت وزير درمش خان بود ، خبر سلامتى بيگم موصلو آورد شفقت كرده چابان سلطان امير الامرا شد ، و صدارت به مير جمال الدين محمد استرابادى معين گشت . و اين هر سه در مهمات و در خدمات خود نادر زمان و وحيد دوران بودند ، و زمانه مساعد و بخت موافق داشتند ، و مدت دو سال از هيچ ملكى مخالف ظاهر نشد ، و اين پادشاه را به غير از عيش و طرب و شادى كارى ديگر نبود . و در اين فترت ديار بكر از دست رفت ، و قراخان استجلو كه بجاى خان محمد مانده بود به قتل آمد ، و تفويض سلطنت خراسان به نواب همايون شاه طهماسب خلد اللّه ملكه و سلطانه در أواخر سنهء ( 921 ) شد ، و امير خان موصلو از منصب مهر دارى به منصب للگى اختصاص يافت . و در سنهء ( 925 ) أحمد والى گيلان ، و اميره دباج والى رشت ، و شيخ شاه والى شيروان و والى تنكى به عتبه‌بوسى آمده مشرف شدند ، و اميره دباج به مظفر سلطان ملقب شد ، و او را سرافراز ساخته دختر خود را به دو داد ، و آن كافر نعمت كفران نعمت ورزيد ، و در آخر از نواب اعلى جزاى عمل خود يافت . و چون امير خان موصلو امير محمد يوسف كه سيد عالىنسب و شيخ الاسلام و فاضل و بزرگ بود ، و علم و نقاره به دو داده بودند بى جهت او را بكشت ، و در سنهء ثمان و عشرين و تسعمائه او را از خراسان عزل كرده بدرگاه عرش اشتباه بردند ، و سام ميرزا را با درمش خان شاملو همراه كرده حكومت خراسان دادند . و در سنهء تسع و عشرين و تسعمائه قشلاق در تبريز شد ، و در اين سال مهتر شاه قلى ركاب دار بى جهت ميرزا شاه حسين وكيل را بكشت و بگريخت ، و چنين ميرزايى كه همچو اويى هرگز بر مسند وزارت ننشسته ، و همچو او كريمى بر سرير عطا